Nee, dit boek zal je leven niet veranderen. Dat moet je zelf doen. Na mijn olympische medaille in 2000 in Sydney ging ik het gevecht van het leven aan. Zonder duidelijke tegenstander, zonder applaus, zonder podium. Om opnieuw iemand te worden in een bedrijfswereld die niet op mij zat te wachten.

Door om te gaan met de ander leerde ik mezelf kennen. Ik zag parallellen tussen de wedstrijdmat en de werkvloer, de verdiensten en valkuilen van verschillende soorten leiderschap, de complementariteit van ondersteunen en ondernemen. Er tekende zich een zachte weg af, een pad naar zelfrealisatie dat de mens verbindt met de maatschappij.

Dit boek geeft richting aan deze stuurloze tijden vol socio-economische, ecologische en technologische uitdagingen. Het wil inspireren tot meer creativiteit en solidariteit. Een gids zijn. Wie ben je? Waarom doe je wat je doet? Hoe verwezenlijk je je dromen? Hoe help je anderen die van hen waar te maken? Vaak blijkt de zoektocht belangrijker dan het antwoord. Onderweg ís de weg.